Konfiguracja workflow w ComfyUI

Marinara Engine wysyła żądania obrazów i wideo do lokalnego serwera ComfyUI, a żądania obrazów także do punktu końcowego RunPod Serverless, na którym działa ComfyUI. Lokalny model obrazów może korzystać z prostego workflow wbudowanego w aplikację Marinara Engine. Wideo i zaawansowana konfiguracja obrazów wymagają własnego workflow w formacie API, czyli workflow wyeksportowanego z ComfyUI jako plik JSON.

Kod JSON wklejony do aplikacji Marinara Engine to migawka. Marinara nie śledzi na bieżąco workflow otwartego w ComfyUI. Po zmianie workflow w ComfyUI przetestuj go, wyeksportuj jeszcze raz i podmień kod JSON zapisany w aplikacji Marinara Engine.

Zanim zaczniesz

Zainstaluj ComfyUI, dodaj checkpointy i własne węzły, których wymaga workflow, a potem uruchom serwer. Zwykły adres lokalny to http://127.0.0.1:8188.

Jeśli ComfyUI działa na innym komputerze w sieci domowej, jego serwer musi nasłuchiwać pod adresem osiągalnym dla aplikacji Marinara Engine. Konta do generowania obrazów wymagają dodatkowo wpisu IMAGE_LOCAL_URLS_ENABLED=true w pliku .env aplikacji Marinara Engine; zobacz Konfiguracja serwera. Jeśli połączenie nadal się nie udaje, sprawdź zaporę sieciową na tym drugim komputerze.

Lokalny model językowy i model do obrazów mogą nie zmieścić się w pamięci karty graficznej jednocześnie, zwłaszcza przy 8 GB. Kolejka obrazów w aplikacji Marinara Engine pilnuje, żeby zadania graficzne nie ruszyły naraz, ale nie sprawi, że dwa załadowane modele zmieszczą się w tej samej pamięci VRAM. Gdy zabraknie pamięci, użyj modelu językowego w chmurze, uruchom ComfyUI na innym urządzeniu lub zwolnij pamięć po jednym modelu przed użyciem drugiego.

Tworzenie połączenia w aplikacji Marinara Engine

1. Kliknij Connections (Połączenia), a potem Add (dodaj). W oknie Add account (dodanie konta), w sekcji Images & video (obrazy i wideo), wybierz ComfyUI dla serwera lokalnego albo RunPod Serverless (ComfyUI) dla punktu końcowego RunPod.
2. Przy lokalnym ComfyUI wpisz jego adres (http://127.0.0.1:8188). Klucz API nie jest potrzebny. Jeśli pole ComfyUI workflow (optional) (workflow ComfyUI, opcjonalny) jest puste, Marinara używa wbudowanego prostego workflow typu tekst-na-obraz.
3. Przy RunPod wpisz klucz API oraz RunPod endpoint ID (identyfikator punktu końcowego RunPod). Własny workflow jest tu obowiązkowy.
4. Ustaw panel Local image defaults (domyślne ustawienia obrazów lokalnych) w modelu obrazów. Te wartości zastępują odpowiadające im symbole zastępcze w workflow.
5. Wklej workflow, zapisz i kliknij Test image (test obrazu).

Jeśli się nie udało, zobacz Rozwiązywanie problemów.

Tworzenie i eksport workflow

1. Przygotuj w ComfyUI osobny workflow na potrzeby aplikacji Marinara Engine.
2. Skonfiguruj i połącz jak zwykle checkpoint, modele LoRA, VAE, enkodery promptu (tekstu, który Marinara wysyła do AI), węzły obrazu latentnego lub wejścia obrazu, sampler oraz węzły wyjściowe.
3. Ustaw workflow w kolejce ComfyUI i sprawdź, czy powstaje oczekiwany obraz.
4. Dodaj węzeł wyjściowy. Najbezpieczniejszy wybór to SaveImage, ponieważ Marinara odczytuje gotowe obrazy i animacje z historii workflow w ComfyUI.
5. Zapisz edytowalny workflow pod rozpoznawalną nazwą, na przykład Marinara_Workflow.
6. Wyeksportuj workflow w formacie API. Zależnie od wersji interfejsu ComfyUI ta opcja nazywa się Save (API Format), Export (API) albo Export to API. Jeśli jest ukryta, włącz w ComfyUI opcje dla programistów (tryb dev).
7. Otwórz wyeksportowany plik .json w edytorze tekstu.

Workflow w formacie API różni się od zwykłego workflow z edytora wizualnego. Klucze najwyższego poziomu to identyfikatory węzłów, a każdy węzeł zawiera zwykle class_type oraz inputs. Eksportuj wersję API; nie wklejaj zwykłego pliku workflow z układem graficznym edytora.

Workflow wideo w ComfyUI

Dodaj konto ComfyUI w sekcji Images & video i otwórz jego model wideo. Wklej workflow w formacie API do wymaganego pola ComfyUI workflow (optional). WAN 2.2 i inne lokalne grafy wideo są obsługiwane, o ile ten sam workflow działa w ComfyUI i zapisuje plik MP4 przez wyjście takie jak podstawowy węzeł SaveVideo.

Workflow wideo może korzystać z tych symboli zastępczych, trzymanych wewnątrz cudzysłowów:

Marinara ustawia workflow w kolejce przez /prompt, odpytuje /history i pobiera plik MP4 wskazany w wyjściu gifs lub images. Akcje typu obraz-na-wideo dostarczają %reference_image_name%, a testy połączenia z samym tekstem już nie – dlatego to wejście powinno być opcjonalne, gdy jeden workflow ma obsłużyć oba przypadki.

Lokalne renderowanie WAN na kartach graficznych ze średniej półki potrafi przekroczyć 30 minut. Zadania wideo w ComfyUI korzystają ze zmiennej VIDEO_GEN_TIMEOUT_MS, a nie z COMFYUI_GEN_TIMEOUT, który dotyczy tylko obrazów. Jeśli poprawny workflow zostaje przerwany za wcześnie, zwiększ limit czasu dla wideo i uruchom aplikację Marinara Engine ponownie.

Dodawanie symboli zastępczych aplikacji Marinara Engine

Zastąp symbolami zastępczymi z listy poniżej te wartości, którymi ma sterować Marinara.

W połączeniu z lokalnym ComfyUI trzymaj każdy symbol zastępczy wewnątrz cudzysłowów JSON. Marinara najpierw analizuje workflow, a dopiero potem zamienia dokładny symbol liczbowy, taki jak "%width%", na prawdziwą liczbę. Dzięki temu plik pozostaje poprawny także dla węzłów, które wymagają wartości liczbowej.

W połączeniu RunPod Serverless (ComfyUI) symbole tekstowe, takie jak "%prompt%", "%model%" czy "%sampler%", zostają w cudzysłowach, a symbole liczbowe – %width%, %height%, %seed%, %steps%, %cfg%, %denoise% i %clip_skip% – zostaw bez cudzysłowów. Przy RunPod podstawienie następuje, zanim Marinara przeanalizuje workflow, więc wstawiona liczba sprawia, że wysyłany kod JSON jest poprawny. Edytor połączeń może przejściowo oznaczyć taki szablon jako niepoprawny JSON, bo token bez cudzysłowów zostaje podmieniony dopiero w chwili generowania. To ostrzeżenie nie blokuje zapisu.

Istotne fragmenty prostego workflow API w wersji lokalnej mogą wyglądać tak:

{
  "3": {
    "class_type": "KSampler",
    "inputs": {
      "seed": "%seed%",
      "steps": "%steps%",
      "cfg": "%cfg%",
      "sampler_name": "%sampler%",
      "scheduler": "%scheduler%",
      "denoise": "%denoise%"
    }
  },
  "5": {
    "class_type": "EmptyLatentImage",
    "inputs": {
      "width": "%width%",
      "height": "%height%",
      "batch_size": 1
    }
  },
  "6": {
    "class_type": "CLIPTextEncode",
    "inputs": {
      "text": "portrait, %prompt%, masterpiece"
    }
  },
  "7": {
    "class_type": "CLIPTextEncode",
    "inputs": {
      "text": "watermark, %negative_prompt%"
    }
  }
}

To tylko fragment: zachowaj powiązania między węzłami i pozostałe wejścia z wyeksportowanego workflow. Symbol zastępczy promptu można umieścić w dłuższym tekście, żeby dokleić stałe tagi z przodu lub z tyłu. Symbol liczbowy powinien zwykle stanowić całą wartość. W kopii workflow dla RunPod usuń cudzysłowy wokół tych tokenów liczbowych. Dowolne ustawienie da się też wpisać na sztywno, jeśli domyślne wartości z połączenia nie mają go ruszać.

Po edycji zapisz plik JSON, skopiuj całą jego zawartość, wklej ją w polu ComfyUI workflow (optional) w modelu obrazów, zapisz i kliknij Test image.

Korzystanie z obrazów referencyjnych

Marinara może przekazać do czterech obrazów referencyjnych, jeśli funkcja uruchamiająca generowanie ma je do wysłania. Własny workflow musi zawierać zgodne węzły wejściowe i symbole zastępcze; samo dodanie symbolu nie utworzy ani nie podłączy tych węzłów.

Lokalny ComfyUI: nazwy wgranych plików dla węzła LoadImage

W standardowym węźle LoadImage w ComfyUI użyj symbolu zastępczego z nazwą pliku:

{
  "12": {
    "class_type": "LoadImage",
    "inputs": {
      "image": "%reference_image_name%",
      "upload": "image"
    }
  }
}

Marinara wgrywa obraz referencyjny do folderu wejściowego ComfyUI i zastępuje symbol zastępczy nazwą pliku zwróconą przez ComfyUI. %reference_image_name% oznacza pierwszy obraz. W workflow z kilkoma wejściami referencyjnymi użyj symboli od %reference_image_name_01% do %reference_image_name_04%.

Jeśli workflow zawsze wymaga wejścia obrazu, włącz opcję wgrywania obrazka zastępczego 1x1 w panelu Local image defaults. Marinara podeśle wtedy maleńki obrazek zastępczy, gdy w żądaniu nie ma prawdziwego obrazu referencyjnego.

Surowe dane obrazu w base64

Użyj %reference_image% dla pierwszego surowego obrazu w base64 albo symboli od %reference_image_01% do %reference_image_04% dla ponumerowanych wejść. Te wartości zawierają dane base64 bez przedrostka data:image/... i działają wyłącznie z własnymi węzłami, które przyjmują taki format bezpośrednio.

Workflow dla RunPod obsługują surowe symbole base64. Symbole z nazwą wgranego pliku są przeznaczone dla lokalnego ComfyUI i nie działają w obsłudze RunPod.

Osobne workflow dla poszczególnych postaci

Dla każdej postaci, która potrzebuje konkretnego checkpointu, zestawu modeli LoRA, konfiguracji ControlNet albo własnego układu obrazów referencyjnych, da się przygotować osobny wyeksportowany workflow i osobne połączenie do generowania obrazów. Wybierz pasujący model obrazów wszędzie tam, gdzie dana postać lub funkcja obrazów pozwala je wskazać.

Efekty bywają dzięki temu spójniejsze niż przy jednym uniwersalnym workflow, ale każdy model i tak przechowuje własną kopię kodu JSON. Po zmianie workflow danej postaci w ComfyUI powtórz dla tego połączenia kroki: eksport, edycję, skopiowanie i wklejenie.

Rozwiązywanie problemów

Powiązane przewodniki

• Dostawcy generowania obrazów i konfiguracja opisuje wszystkie obsługiwane usługi obrazów oraz wspólne ustawienia obrazów.
• Generowanie wideo sceny opisuje połączenia wideo i wszystkie miejsca, w których pojawia się wideo scen.
• Storyboardy LTX 2.3 w Game Mode opisuje workflow LTX Director API, symbole zastępcze i zalecane ustawienia trybu Game Mode.
• Profile stylu obrazów wyjaśniają, czym są wielokrotnego użytku style promptów w aplikacji Marinara Engine.
• Agent Illustrator opisuje automatyczne ilustrowanie scen.
• Konfiguracja serwera dokumentuje dostęp z sieci lokalnej oraz limity czasu dla ComfyUI.
• Podstawy workflow w ComfyUI wyjaśniają workflow w oficjalnej dokumentacji ComfyUI.